Persoonlijk: Buikwandcorrectie na diastase en keizersnede

~ SVRine ~ Leave a comment

Hoi allemaal,

het is een tijd geleden dat ik hier nog iets schreef. En dan ineens over iets heel persoonlijks. Wie me kent, weet dat ik hier al vijf jaar mee struggle.

Vandaag zijn we 17 dagen na mijn operatie. Een ‘buikwandcorrectie na diastase en keizersnede’. Wat is dat voor een beest? Een diastase betekent dat door de zwangerschap je verticale buikspieren zijn gaan open staan. Dit gebeurt bij de meeste vrouwen voor enkele centimeters, die je met oefeningen zo goed als terug kan sluiten. Bij mij was de opening tussen de spieren echter zo groot, dat deze ‘gap’ nooit op natuurlijke wijze zou kunnen gedicht worden. Ik had dus een heel dikke buik die me er tien kilo zwaarder deed uitzien dan ik eigenlijk was. Om het op te lossen zou een chirurgische ingreep nodig zijn, met hechting van de buikspieren, en verplaatsing van de navel.

Ik ben trots dat ik uiteindelijk de beslissing heb genomen om dit te laten doen. Ik had nog jarenlang kunnen blijven foeteren op die rare dikke buik, op kleren die me niet stonden, en blijven nadenken of het wel veilig is om die of die oefening te doen in de Pilates-les. Telkens naar de kine lopen als mijn rug het weer eens begaf omdat mijn buikspiren te zwak waren. (wat mijn core eigenlijk wel vrij goed had overgenomen in de laatste vijf jaar).

Ik besloot er korte metten mee te maken en informeerde me over een buikwandcorrectie na diastase. Ik was me er weinig van bewust dat ook de keizersnede een rol heeft gespeeld in het niet kunnen herstellen van de diastase, dat had ik precies mentaal verdrongen.

2021

Dat ik het niet kon oplossen door buikspieroefeningen te doen, wist ik al drie weken na mijn bevalling, vijf jaar geleden, toen de gynaecologe haar hand midden op (eigenlijk ‘in’) mijn buik legde en zei: ‘je hebt een gigantische diastase, daarom heb je last van je rug; de ruimte tussen je buikspieren is zo groot dat dit enkel door een operatie kan opgelost worden.’. Dat wisten we dan ook weer.

2023

In 2023 sprak ik iemand aan op Instagram die een gelijkaardige ingreep had laten uitvoeren in Brasschaat. ‘Beste belissing van haar leven!’, zei ze. Ik naar die praktijk in Brasschaat, na drie weken kon ik al langsgaan. De dokter was een intussen een andere dan die van haar, ik voelde me er niet 100 % bij. Plan in de diepvries.

2024

Een jaar later maakte ik een afspraak bij de zeer gerenommeerde plastisch chirurg in het Waasland die werd aangeraden door mijn gynaecologe. Toen ik eindelijk zes maanden later aan zijn deur stond, bleek ik op de verkeerde locatie te staan. Ik kon niemand bereiken om me zelfs maar te verontschuldigen en interpreteerde dit als een teken dat het nog niet voor mij was. Not for me, not now.

2025

Nog eens een jaar later maakte ik opnieuw een afspraak bij deze dokter, voor zes maanden later. Dat hij zo drukbezet is, kan alleen maar een goed teken zijn, toch? Je moet mentaal én fysiek ‘in a good place’ zijn om dit soort operatie aan te gaan, en ik voelde dat ik er deze keer klaar voor was. In december 2025 stond ik op de juiste locatie deze keer, en de dokter zei en deed de juiste dingen. Me naar de radioloog sturen voor een echo bijvoorbeeld. Ik vertrouwde hem. Ik mocht er nog eens over nadenken en hem een mailtje sturen als ik een operatie wilde inplannen. Binnen (alweer) zes maanden had hij tijd. Ik informeerde mijn baas van mijn plannen en stuurde de dokter de dag nadien al dat ik er voor zou gaan. Op de eerste dag die mogelijk was voor hem, zes maanden later. Korte metten ermee.

Op mijn werk bereidden we mijn afwezigheid voor, en ik plande ook een reis naar Marokko vlak voor de ingreep. Een operatie is nooit zonder risico, en mocht ik doodgaan, had ik toch maar het prachtige Marokko ontdekt samen met mijn gezin!

D-day, de operatie

Om 14u00 moest ik me aanmelden in het ziekenhuis. Ideaal eigenlijk, zo kon ik ‘s morgens nog wat praktische zaken regelen. Eens ik daar was, ging het allemaal zeer snel. Tijdens de operatie bleek dat niet enkel de verticale buikspieren verder uit elkaar stonden dan ze hadden gezien op de echo, maar ook dat de horizontale buikspieren óók dienden gehecht te worden. De operatie was dus heavier dan gepland. De assistente vertelde me dit de volgende ochtend. Standaard wilden ze me naar huis sturen na één nachtje ziekenhuis, maar dat zag ik niet zitten. Ik ben er twee gebleven. Hoe zot is het eigenlijk om van een mensenlichaam dat net in twee is gesneden te verwachten om al na 24 uur naar huis te gaan en daar goed voor jezelf te zorgen, na zo’n ingrijpende gebeurtenis? De reden: kosten. Blij dat ik daar tegenin ben gegaan.

Thuisverpleging

De verpleging van het Wit-Gele Kruis komt dagelijks langs, of ze beslissen wanneer dat eens niet moet. Door zieken en wisselende shiften heb ik bijna elke dag al iemand anders gezien, maar allemaal zijn ze even lief, ervaren en professioneel. Tien dagen na de operatie werden de draadjes verwijderd door de verpleegster van de dokter. Haar oordeel om alle verzorging stop te zetten was wat kort door de bocht en werd overruled door de thuisverpleging. Als er wondvocht uit een gaatje komt en ander stukje naad er rood uitziet, moet je voorzichtig zijn. Want ook na twee weken is er nog steeds een risico op infectie van de wonde of complicaties zoals ‘flebitis’. Daar kreeg ik 15 dagen spuitjes voor en nog steeds loop ik met drukkousen rond. En hoewel iedereen zegt ‘amai die kousen met die warmte’, valt dat eigenlijk best mee.

Huishouden

Je kan dit soort operaties enkel laten uitvoeren als je iemand hebt die je huishouden vollédig kan overnemen. Ik mag mijn beide pollekes kussen dat mijn schoonvader is ingevlogen om ons bij te staan in deze periode, zoals hij wel vaker doet. Het was een periode van veel vrije dagen op school, en hij doet echt alles: koken, voor Nicolas te zorgen, hem van school halen… V. moest ook enkele dagen naar het buitenland, wat een timing!

Vandaag

We zijn dag 17, en ik vind het helemaal niet erg om even niets te (mogen) doen. Dagen van leegte zijn welkom. Het herstel gaat met ups en downs. Vreemde pijntjes, en nog steeds heel veel vermoeidheid. ‘Elke dag een beetje beter’ gold niet elke dag. Vanaf nu wel, heb ik de indruk. Ook mentaal laat zo’n operatie een grote indruk na, de gewone wereld is heel overweldigend. Onderschat het niet.

Wat doe je gans de dag?

De eerste dagen heb ik heel veel geslapen. Je neemt pijnstillers om het draaglijk te houden. Het was moeilijk een houding te vinden, maar toch val je gewoon ter plekke in slaap. Daarna zat ik veel te veel op mijn gsm en keek schaamteloos veel tv. The Miniature Wife, Boris, Blind Gekocht, leutig! Ik volgde een online meeting van het werk mee. (om daarna twee uur te moeten slapen) Daarna kwam er meer pijn en bracht ik de dagen wat verdwaasd door. En toen wilde ik plots gaan lezen. Goed gelachen (niet té hard, want dat doet pijn aan die buik!) met het ‘Dagboek van Adrian Mole’ dat ik thuis had liggen. Twee dagen later lagen ‘Er is niets’ (Elisabeth Lucie Baeten, op één dag uitgelezen!) en

‘Het wordt spectaculair. Beloofd’ in de bus.

Mijn ziekteverlof is met één week verlengd, door de extra complexiteit van de operatie. Ik ben zeer benieuwd hoe het daarna gaat verlopen. Want alles wat doodnormaal lijkt zoals autorijden, de autogordel van je kind aandoen, je laptoprugzak oppakken, en zware deuren opendoen op kantoor: je bent je er pas bewust van hoeveel inspanning dit van je buikspieren vraagt als je ze niet meer kan gebruiken. Geen idee dus hoe ik dit ga aanpakken.

Wordt vervolgd.

Liefs,

SVRine

x x x

Gelezen en gezien #2

~ SVRine ~ 2 Comments
nobody wants this netflex adam brody kirsten bell

Het is blijkbaar een half jaar geleden dat ik nog iets schreef voor jullie, awtsj! Heel eerlijk, mijn brein was gewoon vergeten dat ik dit plekje van het web kan vullen met mijn schrijfsels. Maar zoals elk jaar als de herfst komt, begint het weer te kriebelen om te bloggen! Dus: wat heb ik de laatste tijd zoal gezien en gehoord dat de moeite waard is om met jullie te delen? Here we go!

1) Nobody likes this – Netflix

Indien je het niet zou hebben, is ‘Nobody likes this’ een goeie reden om Netflix aan te schaffen. De geweldige Adam Brody als jonge rabbi in Los Angeles, die verliefd wordt op losbandige podcaster Kirsten Bell. Ik heb luidop gelachen. Het zijn 6 episodes en eerlijk? Ik heb de serie twee keer bekeken. Zo’n fijn gevoel kreeg ik er van. Het lijkt wel échte chemie tussen ‘Joanne’ en ‘Noah’. Het bevat amusante dialogen tussen Joanne en haar zus Morgan, met daarbovenop zelfs ronduit nuttig relatieadvies. Van Noah, geweldig als hij is, maar zeker ook in de aflevering ‘The ick’. ‘The ick’ blijkt een echt bestaand fenomeen te zijn dat iedereen herkent: ‘an abrupt feeling of disgust about someone you were previously attracted to,…more a reaction in the body than a rational thought.’ Dat is dus een bewezen fenomeen, hier kan je er meer over lezen. Dat en nog wat andere problemen moeten Noah en Joanne zien te overkomen. Rarara of dat lukt of niet?

2) Women of the hour – Netflix

Een film van en met Anna Kendrick over een seriemoordenaar in de VS die doodleuk deelneemt aan de Amerikaanse versie van ‘Blind date’ in 1979. Hoe ziekelijk kan je zijn, Rodney Alcala. Ook veel sexisme, ongeloof van vrouwen en miscommunicatie (of was het onbekwaamheid) van politiediensten. De film deed me denken aan ‘Extremely Wicked, Shockingly Evil and Vile’, eveneens een goeie Netflix-film over een echte seriemoordenaar.

the perfect couple netflix

3) The perfect couple – Netflix

Er werd veel reclame gemaakt rond deze serie met Nicole Kidman en Liev Schreiber, dus ik keek mee. Het verhaal speelt zich af op Nantucket Island in de VS. Mooie plekken (en zeker aan de zee!) trekken altijd mijn aandacht. De flash mob (een dansje op het strand) op de tonen van ‘Criminals’ van Megan Trainor is een grappige manier om elke aflevering te starten, terwijl het als een tang op een varken staat op het eigenlijke verhaal. Het is alweer een serie over oppervlakkige en irritante rijke mensen, en er gaat iemand dood. Sommige personages lijken compleet overbodig of lijken weggelopen uit een goedkoop toneelstuk, de Frans/Engels-sprekende oude bimbo met de vreemde zwarte haardos, where is she coming from? Anderen zijn zo compleet charisma-loos dat je je afvraagt hoe ze door de casting zijn geraakt. Toch ben ik tot aan het einde geraakt en daar ben ik blij om, de ontknoping was het waard.

de zussen coorevits annelien coorevits stephanie coorevits

4) De zussen Coorevits – Podcast op Spotify of Play4/GoPlay

Terwijl ik het typ, hoor ik de introtune in mijn hoofd. Omdat ik al menig aflevering heb beluisterd, in de auto of tijdens het koken, verdient ook de nieuwe podcast van Annelien en Stephanie een plekje tussen mijn leuke tijdverdrijven. De zussen praten over relaties, ervaringen uit het verleden, trauma’s, familiale toestanden, gewoon over het echte leven. Dat alles zeer onverbloemd in hun sappig West-Vlaams dialect. Stephanie is immens grappig en Annelien komt op de meest onverwachte momenten met een ‘dierenweetje’ aandraven. Geweldig leuk, check it out!

friends netflix

5) Friends – Netflix

Friends was eigenlijk dé reden om terug naar Netflix te gaan, want bij het opnemen van de afleveringen op Play4, miste ik om onverklaarbare redenen toch altijd wel dé aflevering met een belangrijke plotttwist. Bij deze dus ook een bewijs dat niét alles dat lineair wordt uitgezonden ook op de websites van de zenders te vinden is.

Hebben jullie nog tips om te zien? Let me know! 🙂

SVRine

x x x

RECEPT: Inspired by Jelle Beeckman: mijn luiewijvenversie van de Kastart-saus

~ SVRine ~ Leave a comment
kastartsaus jelle beeckman the messy chef spaghetti
Bron: Instagram

Kastartsaus, voor de ene een fenomeen, en voor wie niet in Gent studeerde een nobele onbekende. Zij die op Instagram zitten, zagen de Reel misschien passeren eind 2023. Jelle Beeckman (aka The Messy Chef) maakte spaghetti met Kastart-saus! De Kastart is een spaghetti-restaurant in Gent dat al zéér lang bestaat. Hun specialiteit is Kastart-saus, een oranje saus die vrij weinig vlees bevat, en een heel specifieke, moeilijk te traceren smaak heeft. Jelle ging de uitdaging aan om de code te kraken.

Ook al ben ik maar 2 keer in de Kastart gaan eten tijdens mijn studentenperiode in Gent, ik weet nog goed dat ik het een lekker sausje vond! Op de avond dat de Reel verscheen ben ik dus onmiddellijk aan de slag gegaan… Niet alle ingrediënten waren in huis en ik was te lui om mijn mixer vuil te maken, maar het resultaat was verbluffend lekker! Hierbij presenteer ik jullie dus mijn luiewijvenversie van Jelle’s Kastart-saus!

Ingrediënten

1 rode paprika
1 gele paprika
4 augurken (minimum! Zij zorgen mee voor de speciale smaak)
1 wortel
1 ui
2 tenen look
2 eetlepels Provençaalse kruiden
40 gram tomatenpuree
curryketchup
500 g gemengd gehakt
1 bouillonblokje (ik gebruik een potje van Herbamare uit de Bio-planet)
125 gram mascarpone

Boter of olie

100 ml water

400 gram tomatenpassata

2 laurierblaadjes

Pasta naar keuze

Zo maak je het:

Je snijdt alle groenten fijn en bakt ze aan in boter of olie. Voeg de Provençaalse kruiden toe en laat 5 minuten stoven. Pers de 2 tenen look, en voeg ook de tomatenpuree en curryketchup (op gevoel) toe.

Bak even verder aan, en voeg een bouillonblokje toe dat smelt in het water en de tomatenpassata.

Laat alles 10 minuten pruttelen.

Bak het gehakt in een andere pan en kruid het met Provencaalse kruiden. Voeg wat water toe. Laat het gehakt niet te hard bakken en zorg voor kleine brokjes. Voeg het gehakt toe aan de groentensaus en meng de mascarpone er doorheen. De saus gaat nu van rood naar zacht oranje.

Kruid met peper en zout en laat de saus nog 10 minuten verder borrelen op een zacht vuur.

Kook je pasta, en klaar is kees!

Lekker hé!?

Liefs, SVRine x x x

Boekrecensie: De zeven zussen, de hype waardig?

~ SVRine ~ 4 Comments
de zeven zussen maan storm parel vier boeken op elkaar gestapeld

I’m late to the party, ik weet het. Maar toen iedereen zo’n vijf jaar geleden de boeken van ‘De zeven zussen‘ begon te lezen, weigerde ik mee te gaan in de hype. Zes geadopteerde zussen die over de hele wereld op zoek gaan naar hun roots na de dood van hun vader, is dat niet wat bij de haren getrokken? Ik had net een teleurstellend verhaal gelezen van Santa Montefiore en scheerde even alle dikke boeken met een dromerige kaft over dezelfde kam. Intussen heb ik mijn mening helemaal herzien.

Even weg van de wereld

Toen de zomervakantie van 2023 er aan kwam, snakte ik heel erg naar een goeie portie fictie om me in onder te dompelen. Compleet weg zijn van de wereld omdat je zo wordt opgeslokt in een verhaal, ik vind dat een heerlijk gevoel. We hadden tijd, dus het mocht een dik boek zijn! Enter ‘De Zeven Zussen‘, het eerste boek van een reeks van (uiteindelijk) acht. Ik kocht de eerste twee boeken op Bol.com en stak er één in mijn valies. Pas nadat ik al drie vierde ver was, had ik door dat ik niet het eerste boek aan het lezen was, maar per ongeluk het tweede had meegenomen. Zeker de eerste verhalen spelen zich ongeveer gelijktijdig af, waardoor het niet zó veel uitmaakt in welke volgorde je ze leest. Ik kan beamen dat Lucinda gelijk had toen ze dit zei in interviews!

Tsjoeke tsjoeke tuut

Dus ja, ik snap de hype. Die boeken lezen als een trein! Ook al hadden ze 50 pagina’s dunner kunnen zijn, en is de opbouw van de verhalen steeds dezelfde. De zoektocht van één van de zussen vandaag, doorspekt met een historisch verhaal van meer dan 100 jaar geleden, steeds met een interessante en half-waargebeurde geschiedenis erbij. Zo leren we iets bij over de zeilwereld, Zweedse componisten, Rio de Janeiro en zijn Christus-beeld (nu staat Brazilië nog hoger op mijn bucketlist, awtsj), concubines in het oude Engeland, de Schotse hooglanden en wat me het meest zal bijblijven: de Aboriginal-cultuur. (in ‘Parel’) De historische figuren blijken allemaal echt bestaan te hebben, zo cool. (check Wikipedia) Door ‘Maan’ ben ik gaan opzoeken hoe een Schotse wilde kat er eigenlijk uitziet, en wist je dat de Zeven Zussen eigenlijk een groep van zeven sterren zijn, ook wel de Pleiaden genoemd? Die boeken zijn een huzarenstukje geweest om te maken, chapeau!

Zijn er ook puntjes van kritiek? Zeker!

Ergens op het wereldwijde web las ik dat iemand zich er aan stoorde dat de zussen, die ‘toevallig’ allemaal single zijn, blijven plakken aan de eerste de beste man (of partner) die ze tegen het lijf lopen. Het klopt helemaal en toch had ik er zelf nog niet bij stil gestaan. Ik moest luidop lachen toen ik dat las! Waar ik me zelf aan stoor is het feit dat áls ze dan nog eens een ontmoeting inplannen met elkaar of met ‘Ma’, de dame die hen heeft opgevoed, dat het allemaal zo ‘snel snel’ moet gaan dat het je een ongemakkelijk gevoel geeft. Een belangrijker feestje hier, een ‘ik moet mijn vlucht halen’ daar. Boek je vlucht dan 24 uur later, jij rijkeluiskind met geen enkele verplichting om dringend ergens anders te zijn dan bij je familie.

Momenteel ben ik bezig in ‘Maan’, het vijfde deel, en kijk al uit naar wat er nog komt. Lucinda Riley is intussen jammer genoeg veel te vroeg overleden aan kanker, en haar zoon heeft het laatste boek geschreven. Naar het schijnt wordt het een zeer speciaal einde, dus ik kijk er naar uit!

Heb jij al een boek van de Zeven Zussen gelezen? Laat het me weten in de comments!

Liefs,

SVRine

x x x

8 toptips voor een kindvriendelijke vakantie op Korcula! (Kroatië)

~ SVRine ~ 3 Comments
korcula stad kroatië croatia croatia full of life kindvriendelijke vakantie korcula
Korcula stad

Vier jaar geleden waren we al eens op het Kroatische eiland Korcula, en het heeft ons hart gestolen! Kinderloos als we toen waren, gingen we vooral naar moeilijk bereikbare strandjes met rotsen. Ik ging er dus van uit dat het moeilijk zou worden om kindvriendelijke plekjes te vinden op Korcula, maar niets is minder waar! Voordeel van een klein kindje te hebben: hij wordt vroeg wakker, waardoor we al om 8 uur de baan op gingen. Om de straffe zon voor te zijn, én voordat de rest van het volk kwam. Hierbij mijn 8 toptips voor een kindvriendelijke vakantie op het eiland Korcula.

1. Strand Pupnatska Luka

beach strand pupnatska luka korcula kroatie island life croatia full of life Kindvriendelijke vakantie korcula
Strand Pupnatska Luka

Dit strand is zo mooi dat het zeker op je to do lijstje moet staan, wij gingen zelfs twee keer! De weg ernaartoe is zeer bochtig, maar niet zo smal en onmogelijk als de Tripadvisor-pagina je wil doen geloven. Door het vroege uur arriveerden we op een lege parking, en op een leeg strand. Heerlijk! Pupnatska Luka bestaat uit kleine keitjes, met een beetje zand. Ideaal om al eens een put te graven, maar toch niet vol te plakken met zandkorrels. Op het strand staan houten zetels klaar met een tropische parasol, te huren voor 20 euro. (duur!) We hadden dat verborgen bord niet gezien, zaten vier uur lang op die zetels, maar er kwam helemaal niemand om zijn geld te innen. De tweede keer namen we geen risico en legden we onze handdoek links tegen de rotsen, ook de enige plek op het strand waar je natuurlijke schaduw hebt.

Pupnatska luka strand korcula mooiste strand van Kroatië croatia blauw water decathlon zwembandjes
Zwemfun op strand Pupnatska Luka

Pupnatska Luka heeft een beach bar en een konoba. Hou er rekening mee dat Konoba Mijo pas eten serveert vanaf 12 uur (en geen seconde vroeger), en bij Mate Beach Bar is het zelfs nog later. Alles gaat er heel relaxed aan toe, ik had er een erg ‘mañana mañana’ gevoel.

2. Korcula stad met de buggy

korcula stad stadspoort trappen croatia full of life kindvriendelijke vakantie korcula
Zelfs met een buggy is een bezoek aan Korcula-stad de moeite waard

De oude stad van Korcula noemen ze ook wel eens mini-Dubrovnik, omdat het echt zo ‘schoon’ is (op Vlaamse wijze ;-))! Je kan met de ferry, watertaxi of bus naar naar Korcula-stad komen, maar wij kwamen gewoon met de wagen. Wil je zo dicht mogelijk bij de stad parkeren, dan rijd je tot in de haven. Staat het daar vol, kan je (veel goedkoper) parkeren bij supermarkt Tommy, maar dan moet je wel nog tien minuten stappen. Ga met een buggy de stad niet binnen via de stadspoort (met veel trappen), maar wandel langs de buitenkant, aan het water. De stadstenen zijn verrassend goed berijdbaar. Bereid je voor om de buggy af en toe eens op te heffen, maar als je de straatjes vermijdt die volledig uit trappen bestaan, maak je al een mooie toer. Aan de kant van de haven heb je een groot plein met trappen, waar kinderen heerlijk vrij kunnen spelen.

3. Een ijsje bij Kiwi

kiwi icecream korcula croatia kroatie croatia full of life kindvriendelijke vakantie korcula
Nicolas kiest zijn ijsje bij Kiwi, net buiten de oude stadsmuren van Korcula

Heb je zin in een ijsje na het strollen door de stad, ga dan naar Kiwi net buiten de stadsmuren. Keilekker ijs, en zitplaatsen in de schaduw.

4. Zonsondergang in de jachthaven van Korcula

zonsondergang Korcula jachthaven croatia full of life kroatie
Zonsondergang in de jachthaven van Korcula

No words needed om te beschrijven hoe mooi de zonsondergang daar is, en toch totaal niet veel volk.

5. Zwemmen en eten in Racisce

racisce korcula kroatie croatia full of life kindvriendelijke vakantie korcula
Geen golfje op het water, terwijl aan de andere kant van het eiland de wind hard tekeer ging

Nicolas is nog geen held in het water, en hoge golven, daar houdt hij al helemaal niet van. Op een winderige dag onderzochten we op Google Maps en met de Windy-app waar de golven het minst hoog zouden zijn. Doordat er zoveel baaien zijn op Korcula, met stranden aan de noord- en zuidkant, kan je steeds een plekje vinden waar het tóch windstil is. Zo gingen we naar Racisce. Windstil, met een klein schattig strandje, en een lekker restaurant Bistro Cin &Cin waar ik een zeer goeie tonijnsteak at. (mijn enige van het jaar want TONIJN!)

6. Het panoramapunt van Korcula-stad

korcula panorama viewpoint uitkijkpost panoramapunt
Korcula panorama point

Eindelijk gevonden, dé plek van waar alle toeristenkaartjes van Korcula-stad worden gefotografeerd. Boven op een berg, in het bos. Je vindt het panoramapunt op Google Maps.

7. Beach bar ‘Last chance’ in Lumbarda

beach bar last chance korcula lumbarda croatia full of life kindvriendelijke vakantie korcula
Beach bar Last chance in Lumbarda

Op een plek waar ik het nooit had verwacht, vlakbij ons appartement in Lumbarda, ontdekte ik deze hidden gem. ‘Last chance’, een kleine beach bar die net een week open was toen ik passeerde. Met twee speeltuigen voor kindjes, enkele strandstoelen en prachtig water voor je. Er is ook een aanlegsteiger zodat je met de boot kan aanmeren. ‘Last chance’ verwijst naar het feit dat de bar je de laatste kans biedt om een drankje te scoren als je vanuit Lumbarda richting Korcula stad zou willen wandelen langs het water.

8. Aquapark Lumbarda Przina Beach

aquapark lumbarda Przina beach iced latte kindvriendelijke vakantie korcula
Przina beach met aquapark

Ben je in Lumbarda en wil je het gewoon easy en chill houden, ga dan naar het meest toegankelijke strand aan de zuidkant, Przina Beach. Heel ondiep water, perfect voor kleintjes. Er is een aquapark voor de oudere kinderen. Daar ook weer, totaal geen toezicht op die trampolines tot elf uur. Daarna moest je betalen om te springen en kwam er niemand meer, haha 🙂 Wat ik vooral onthoud: ik dronk er de beste iced latte van het eiland! Want ze deden er een bol vanille-ijs in, dat moet je mij geen twee keer vragen!

Ook zin gekregen om naar Korcula te gaan? Ik wil terug! 🙂

Liefs,

SVRine x x x

Cabana Ciucas – Beklim eens een berg in Roemenië

~ SVRine ~ Leave a comment

Eindelijk is het gebeurd, we namen Belgische vrienden mee naar Roemenië! Mijn trouwe volgers weten intussen dat V. uit Roemenië komt, en dat wij vaak op het vliegtuig springen voor een Roemeens weekend of vakantie. Deze keer namen we begin maart eens vier vrienden mee op sleeptouw.

Voordat we begonnen aan een diepgaande exploratie van Boekarest en zijn nachtleven, namen we hen mee de bergen in. Meerbepaald naar Cabana Ciucas.

De cultuurshock

We hadden een auto gehuurd en reden zo’n 2u40 richting Ceia. Een lange, saaie en slechte baan langs afgebladderde huizen, in een gehuurde Opel Zafira wiens beste tijd al 10 jaar achter ons lag. (dat laatste hadden we perfect zelf in de hand he, voor een betere wagen voor 6 personen betaal je gewoon veel meer geld) Wat onze gasten hun eerste indruk was? Bwa… Beneden aan de Ciucas-berg lieten we ons ophalen door de 4×4 pick-up van Cabana Ciucas, om nog eens een kwartier de berg op te rijden. En eens daar, kan je niet anders dan fan zijn 🙂 Het was de tweede keer dat ik er logeerde, en het heeft alles wat je wil bovenop een berg: goeie kamers, keilekker eten in een gezellig restaurant vol hout, en veel ruimte.

Cabana Ciucas

De berg beklimmen

cabana ciucas varful ciucas boekarest ceia buchares
Daarboven is het te doen! (en dat is verder dan je denkt)

We hadden prachtig weer, echt ideaal om naar een bergtop te gaan. Er zijn meerdere wandelingen in de buurt, maar ons doel was de Varful Ciucas. De wandeling loopt vaak steil, soms vlak, en was ondanks de sneeuw goed te doen in gewone wandelschoenen.

cabana ciucas rotsen
Rotsen hier, rotsen daar…

Toen we op de top kwamen, was ik echt trots, want een makkie is het niet. En wat een prachtig uitzicht!

De weg naar beneden toonde een ander landschap, een steilere berghelling, minder mensen, echt zeer desolaat. Gewoonweg WAW.

cabana ciucas terugweg ceia romania boekarest bucharest
Van de bergtop terug naar Cabana Ciucas

Terug in de cabana genoten we een laatste keer van hun heerlijke vleesgerechten en als dessert de Papanas. Papanas is een soort smoutebol (2 exemplaren) met zure room en confituur van rode bessen. Het is mijn favoriete Roemeense dessert, en de vrienden konden dat alleen maar beamen 🙂

Afdalen deden we opnieuw in de pick-up, sommigen zelfs avontuurlijk achteraan in de bak. In Roemenie kraait daar geen haan naar 🙂

Back to Boekarest en klaar voor de rest van een heerlijk weekend!

Liefs,

SVRine

x x x

7 tips om te ontspannen na een drukke periode

~ SVRine ~ Leave a comment
koffie op terras kolonel en reede

Na een intense werkperiode, voelde ik dat het tijd was om wat extra tijd voor mezelf in te plannen. Me time, als je het zo wil noemen. En ik kan je vertellen, dat deed deugd! 🙂 Hoe je tot rust komt is voor iedereen anders, maar ik geef je in deze post enkele tips mee hoe je mentaal en fysiek kan ontspannen. Laat het een inspiratie zijn!

1) Tuinieren en onkruid wieden

onkruid wieden tuinieren SVRine
Het is eigenlijk nog mooi ook…

Ik kreeg hier al bijzonder veel reactie op, want de rustgevende kracht van onkruid wieden is blijkbaar herkenbaar 🙂 Met je handen in de grond wroeten om toch maar die distel of paardenstaart met wortel en al uit de grond te krijgen, werkt therapeutisch. Je denkt aan niets anders, en bent trots als er weer een emmer gevuld is. Ik verbaasde mezelf door twee uur bezig te zijn met de ongewenste groensels in onze tuin, met veel liefde en plezier.

2) Wellness, sauna of een massage

Toen ik me na een eerdere stressperiode bijzonder verkrampt voelde toen de stress wegviel, besliste ik dat ik mezelf de volgende keer een professionele massage zou cadeau doen. Omdat afspraken lang op voorhand vastleggen niet mijn beste kant is, waren alle lokale opties intussen vol. To the rescue: de Quellinstraat in Antwerpen! Daar zijn meerdere Chinese massagesalons, die je zelfs zonder afspraak een kwalitatieve kneedbeurt geven. Ik ging bij Asimas en Lily deed dat heel goed! Als het deugd doet maar soms ook een beetje pijn, dan weet je dat het goed zit.

3) Datenight !

ceviche van makreel restaurant veranda antwerpen
Ceviche van makreel – Veranda Antwerpen

Tijd maken om er met z’n tweetjes een avond op uit te gaan, we zouden dat meer moeten doen. V. wilde een restaurant in het ‘noorden van Antwerpen’ en zo kwam ik uit op Veranda. Het stond al lang op mijn verlanglijstje en we hebben heel lekker gegeten! Veranda werkt met één menu voor alle gasten.

4) Ontbijten en koffie slurpen

eggs benedicte kolonel en reede toast avjar brandbar
Kolonel & Reede – Brandbar

Ontbijten op verplaatsing. Ik vind dat megaleuk maar sinds Nicolas er is, doe ik het niet vaak meer. We probeerden de eggs benedict uit van Kolonel & Reede op hun zonnig terras. Immens lekker! De sweet iced latte maakte het helemaal af. Nadien ging ik nog bij Brandbar langs. Zie hoe schoon dat bord is!

5) Lezen

Als je dan toch op een zonnig terras zit, is het de ideale gelegenheid om een boek boven te halen. Ik kocht recent ‘Word je eigen dokter’ van dokter Jutta Borms, en werd snel meegezogen in haar interessante uitleg over holistische geneeskunde.

6) Bewegen : wandelen / fietsen / zwemmen / yoga…

Zijn het de langverwachte zonnestralen, de Bingo-beweegchallenge of het werk, of gewoon adrenaline? Ik weet het niet, maar ik voel een onweerstaanbare drang om meer te gaan bewegen. (Veel) wandelen is plots tof, ik probeer zoveel mogelijk de fiets te nemen, ga naar de yoga op zondag, en tussendoor doe ik al eens een plons in een zwembad. Heerlijk!

7) Verbinding zoeken of net niet

Krijg je energie van mensen te zien en te babbelen, plan dan zeker een sociaal event in. Dat doe ik normaal ook. Maar na drukke dagen met héél veel werkgerelateerde ontmoetingen en gesprekken, had ik persoonlijk even genoeg van communiceren en smalltalk. Jijzelf bent je beste gezelschap. Alleen zijn is best tof. Alleen niet te lang 😉

Vond je dit interessant? Laat het me weten!

Liefs!

SVRine x x x

Over de druk die jonge ouders (zichzelf en) elkaar opleggen

~ SVRine ~ 2 Comments

Nu al?

Ik had nooit verwacht dat ik in de eerste twee jaar van Nicolas zijn leven een blogpost zou schrijven over ‘druk’. Overheersende WhatsApp groepen, instagrammable verjaardagsfeestjes en co, dat is toch pas wanneer ze naar school gaan? Je leest overal over de druk die aan jonge ouders wordt opgelegd, maar ik voelde me nooit eerder aangesproken. Tot nu.

All things digital: dan toch nog de avonturen van Nijntje

Nijntje de klaspop

Het allereerste moment waarbij ik een wrang gevoel ontdekte bij mezelf, was dit. Nicolas zit in de Nijntjesklas in de crèche. Op vrijdag kreeg hij onverwachts de Nijntje-koffer en knuffel mee naar huis. Wat er er nog in het koffertje zat: een boekje waarin elke ouder meerdere pagina’s vult met de avonturen die Nijntje beleefde tijdens hun weekend, steeds gedocumenteerd met foto’s. SLIK.

Het koffertje moet terug binnen gebracht worden op maandagochtend. Dat betekent dus dat de vorige ouders een werkende kleurenprinter met gevulde cartridge in huis hadden om dat ten laatste op zondagavond in orde te brengen. Wij hebben dat niet 🙂 Ik voelde me dus wat ambetant, want ‘iedereen doet dat blijkbaar’. Ik hoop voor hen dat het easy peasy te regelen viel.

Zelf heb ik mijn vader nog gebeld om hem voor te bereiden dat ik op zondagnamiddag foto’s zou doorsturen om te printen, maar toen bedacht ik me: gaan we daar echt tijd insteken? Laat het gewoon maar zo. Geen foto’s dus.

Ik kreeg slimme tips van vriendinnen die ik graag met je deel :

  • ‘Wij zijn het gezin dat gewoon schrijft: Het weekend was heel tof!’ Punt
  • Je kan een tekening maken!

En zo geschiedde, merci voor de tip J. ! 🙂

Het is niet dat ik geen werk wil steken in zo’n verslagje. Ik stelde gewoon vast dat de eerste die aan de beurt is geweest, een vrij hoge standaard heeft gesteld voor alle ouders die volgen.

Achteraf gezien ben ik heel blij dat we het zo basic hebben aangepakt. Want terwijl ik anders op verplaatsing foto’s had mogen staan printen en knippen, gingen we naar de lichtjes kijken op de kermis in Temse, en da’s toch vééél leuker.

Liefs,

SVRine x x x

Ik ging naar de Colruyt en nam een drastische beslissing. Doe je mee aan #eetjekastenleeg? :-)

~ SVRine ~ Leave a comment

Dat voeding en levensmiddelen de laatste maanden veel duurder zijn geworden, hoef ik jullie niet te vertellen. Op dinsdag 20 september ging ik naar Colruyt met mijn lijstje: naast enkele groenten en fruit, kocht ik ook twee dozen Nutrilon, een deodorant, biertjes voor Vali, en géén vlees. Toen ik de rekening kreeg, viel ik bijna achterover van het verschieten. De verkoper keek me vol meedelijden aan, toen ik grote ogen trok bij het zien van de rekening: 194 euro, jawadde dadde! Ik wandelde naar mijn auto, nog steeds van slag, en bedacht een plan.

Er is eigenlijk veel eten aanwezig in ons huis. (please tell me I’m not the only one :-)) Een volle diepvries, een voorraadkast met pasta, rijst en havermout, in de kelder enkele bokalen en blikken. Dus ik besloot om niet meer naar de supermarkt te gaan voordat al dat eten op is 🙂 Uiteraard laat ik mijn kind niet van honger omkomen en zorgen we wel dat er fruit in huis is, en verse groenten indien nodig. We zijn nu 10 dagen verder en mijn plannetje is al goed gelukt. Toegegeven, mijn schoonouders hadden een ton schnitzels achtergelaten en liters soep, en ook van het bedrijfsrestaurant heb ik twee keer gebruik gemaakt. Ik heb dus nog maar twee keer gekookt (grote porties) met ingrediënten die we in huis hadden.

Wraps met kruidig gehakt, makkelijke groenten en Griekse yoghurt

Pasta met broccoli, zalm en curry

Kabeljauwhaasje met groenten

Ik ben benieuwd hoe lang ik dit zal volhouden, en hoe gevarieerd ons menu er zal uitzien 🙂

Doe je ook mee aan operatie #eetjekastenleeg? Zo kunnen we elkaar inspireren met eenvoudige eettips! 🙂 Laat maar weten in de comments!

Liefs,

SVRine

x x x

7 zomerse hotspots in Limburg!

~ SVRine ~ Leave a comment
hotspots limburg hasselt terland ter hills resort maasmechelen connecterra
Terland, de beach club van Ter Hills Resort

Vermits ik hier al eerder een artikel schreef met als titel 7 tips voor een heerlijk weekend in Limburg, moet ik vandaag iets anders verzinnen 🙂 Bbbackpacker kwam naar België vanuit Madrid, en we besloten de omgeving van haar hometown Hasselt te verkennen. Het was één van de warmste weekends van die heerlijke zomer van 2022, het water stond laag, maar het fun-gehalte des te hoger! Hierbij mijn tips voor een zomers weekend in Limburg in zeven hotspots.

Continue reading →